Dobrski Ignacy (1827–1865), naczelnik cywilny pow. olkuskiego w powstaniu styczniowym. Pochodził ze zubożałej rodziny ziemiańskiej b. Kongresówki. Kształcił się w Instytucie Agronomicznym w Marymoncie. W r. 1848 wziął udział w powstaniu poznańskim, gdzie kolegował z Apolinarym Kurowskim. Po powstaniu powrócił do Królestwa i z czasem objął obowiązki nadleśnego w dobrach złotopotockich Wincentego Krasińskiego. W chwili wybuchu powstania styczniowego stawił się w punkcie zbornym, aby uczestniczyć w planowanym napadzie na Kielce, lecz skutkiem niedołęstwa kierowników atak nie został wykonany. Apolinary Kurowski, mianowany zastępczo naczelnikiem wojskowym woj. krakowskiego, poruczył D-mu, jako naczelnikowi cywilnemu pow. olkuskiego, organizację obozu ochotników powstańczych w Ojcowie. Jako komendant placu zajmował się D. gorliwie organizacją obozu, lecz z powodu braku energii i zdolności nie sprostał zadaniu. Po wyruszeniu Kurowskiego z głównymi siłami na Miechów, D. na czele pozostałych 200–300 ludzi, źle uzbrojonych, chorych i niekarnych, ruszył do Olkusza, gdzie 18 II zgotowali mu mieszkańcy tego miasta uroczyste przyjęcie. Stąd jednak na wiadomość o klęsce miechowskiej skierował się ku północy przez Wolbrom i Porębę. Tu otoczony coraz bardziej snującymi się dokoła oddziałami rosyjskimi, nie wiedząc jak ujść przed niebezpieczeństwem, opuścił oddział, oddając dowództwo nad nim b. oficerowi rosyjskiemu Nikiforowowi. Później dostał się D. do obozu Langiewicza pod Goszczą i dalej starał się być czynnym w organizacji swego powiatu. Wyszedłszy na emigrację, osiadł w Kilchbergu pod Zurychem w Szwajcarii, gdzie założył fabrykę papierosów, i tam umarł 24 X 1865, pochowany na nie istniejącym już dzisiaj cmentarzu katolickim w Zurychu.

Kolumna, Pamiątka; (Wiśniewski W.), Wspomnienia kapitana z r. 1863; Zieliński, Bitwy i potyczki; Tokarz, Kraków w początkach powstania stycz.; Przyborowski, Dzieje, I 124; Maliszewski, Słownik (rkp. Zb. Rapp.).

Justyn Sokulski